وروجک کوچولو

هرازگاهی درآینه به خودم نگاه میکنم... نه از آن چشمان براق خبری مانده نه آن لبخندهای عمیق. و تکرار همان نیشخند تلخ همیشگی و روی برگردادن از آینه‌ی تلخ‌ترِ روبرو.

راستش دیگر هیچ حس خوبی به سراغم نیامد. دوست دارم کنج خانه بنشینم و فریادوار سکوت کنم و خاموش‌تر از همیشه دردهای سال خورده‌ام را مرورکنم.