وروجک کوچولو

گاهی وقتی ذهنم پر از مسئله‌های بزرگه، می‌رم سراغِ دردهای کوچیک‌تر. جواب ندادن یه پیام، فکرِ یه رابطه، یه دلخوریِ به‌ظاهر بی‌اهمیت. نه چون مهم‌ترن، چون قابل‌فهم‌ترن. ذهنم با اینا فرار می‌کنه از چیزایی که هنوز اسم ندارن، کنترل ندارن، و ترسناک‌ترن. بعضی وقت‌ها این فکرها «نیاز» نیستن، پناه‌ان. یه جای موقت برای نفس کشیدن وقتی درد اصلی هنوز حل نشده. و شاید قبل از هر قضاوتی، بهتره از خودم بپرسم: الان از چی دارم فرار می‌کنم؟