وروجک کوچولو

چند وقت پیش که بچه ها رو دیدم😍 به مناسب های مختلف قرار بود بهم شیرینی بدیم😋 قرار شد بجای خوراکی🍸 کتاب برای هم بخریم📚 چیزی که توی این پروسه توجه‌ام رو جلب کرد🤔 این بود که وقتی قرار شد صفحه اول کتابامون واسه هم یادگاری بنویسیم📝 بچه ها اصرار داشتن متن های از پیش نوشته شده و آماده باشه😶‍🌫️ و حتی وقتی پیشنهاد دادم که خودمون بر اساس دوستی‌مون یه جمله برای هم بنویسیم ردش کردن😶 انگار ویترین کار از خود کار مهم‌تر بود🙄 یکم که بیشتر دقت کردم دیدم دنیای امروزی هم داره بر همین منوال پیش میره🧐 انگار ظاهر ارجح تر شده نسبت به باطن🙁 و گویا آدما داوطلبانه خواهان این مدل زندگی‌ان☹️

ولی من دلم این مدل زندگی کردن رو نمیخواد🙄 دلم زندگی‌ای مثل اون موقع رو میخواد که وقتی دفتر خاطراتمون رو بهم میدادیم تا واسه هم یادگاری بنویسیم😁 تنها چیزی که اهمیت داشت خود طرف بود😉 و داشتن یه یادگاری از کسی که برامون عزیزه نه چیز دیگه ایی😊 اون موقع ها همه‌ چی راستکی بود🌻 نه صرفا زیبا🧨 دوره ایی که آدما از ته دلشون کاری رو برات انجام میدادن✨️ دوره ایی که همه چی همونجوری که بود قشنگ بود🎄 دوره واقعی ها👻 نه مصنوعی ها👽