وروجک کوچولو

+ صبح رو با آلبوم زیبا و خاطره‌انگیز کویر حبيب آغاز نمودیم😁

+ با سر و صدای خواهر گرام ساعت ۶ صبح بیدار شدم🥲 هر چه کردم دیگه خوابم نبرد🙄 صبحونه زدیم خواهر برادری و کلی حرف زدیم با هم😜

+ ساعت ۸ صبح زنگ زدم دانشگاه😅 کارای فارغ‌التحصیلی رو انجام بدم👻 دم آقای اشرفی گرم واقعا کارشناس دوست داشتنی هستش همیشه کارهام رو راه میندازه😉

+ امروز کارتم رو پست کنم خیالم راحت بشه🙆🏻‍♀️ اینم از پرونده همدان و دانشگاه بوعلی سینا 🌻 به پایان آمد حکایت🎓

+ یکی به من بگه ریزنمرات دیپلمم کجاست🤔 یعنی گمش کردن😶‍🌫️ یعنی چی مگه داریم مگه میشه😐

بعدا نوشت :

+ ظهر بابام اینا رسیدن🛣 بنده خدا رو خسته از سفر برداشتم بردم اداره پست📬 تا کارتم رو بفرستم و خیال خودم رو راحت کنم🤭

+ واااااااااااای که چقدر حرصم گرفت از بی نظمی و ناکارآمد بودن اداره پست و کارمنداش😬 دیگه بسته ام موند تا دوشنبه ارسالش کنن😕 امیدوارم هر سریع تر به دست آقای اشرفی برسه🤞🏻

+ انتخاب رشته‌ام رو هم انجام دادم و تامام😁 دیگه بیفتم دنبال کارای فارغ‌التحصیلی و ماجراهاش👩🏻‍🎓

+ ایام رو آروم و آهسته می‌گذرانم🦋 و تقریبا هر روز مثل روزای قبل هستش😉 فقط ترتیب انجام کارا ممکنه متفاوت بشه🐥

+ حس فیلم دیدنم هم پرید و الان یه درایو پر فیلم و سریال ندیده دارم😶‍🌫️ کتاب هم حسش هست ولی توانش نه😅 دچار یاس منطقی شدم انگار😄

+ این چند روزی که درگیر نتایج و انتخاب رشته و اینا بودم🤓 حسابی سر معاشرت رو با بچه‌ها باز کردم و حرف زدیم🗣 دیگه فکر کنم باتری اجتماعی بودنم رو به اتمامه🔌یکم سکوت و تنهایی میخوام😌

+ مهربونی آدم‌ها واقعا خیلی خیلی حالم رو خوب میکنه😍 اینکه گرمای محبتت رو بی دریغ به یکی دیگه بتابونی واقعا روح بزرگی میخواد🌱 خدا رو هزاران بار شاکرم که همچین آدم‌هایی رو توی زندگیم قرار داده🦋

+ امروز چونکه شهر بچه‌ها بودش غذای جدید امتحان کردیم😋 مرغ کنتاکی🍗 و پاستا🍜 بسی خوشمزه بودش😁

+ چالش سی‌روزه نوشتنمون هم تموم شدش📃 این چالش ولی حس متفاوت و جالبی داشتش😊 هم موضوعاتش متفاوت بود و هم اینکه همگانی بودش✍️ خلاصه به پایان آمد این دفتر هم😅

+ این روزا رو در بیکارترین حالت ممکن میگذرونم🐌 و همراه زندگی قدم به قدم می‌رقصم🌱 و باید اعتراف کنم وقتی همه چی رو می‌سپری دست خدا به طرز عجیبی آروم میشی🤍 خدایا شکرت🌈

+ شما چطور مطورین؟🤔 همه چی رو به راهه؟😉

من خطاب به آدم‌های دنباله دار زندگیم 😌

لحظه اى خواستم بابت رفتارت سرزنشت كنم، اما نگاهى به دنياى كوچكت انداختم؛ نه طعم محبت واقعى را چشيده اى و نه كسى براى رشد دادنت وقت گذاشته است. دلم برايت سوخت و عبور كردم.

لذت ماجراجویی بهم انگیزه میده تا ادامه بدم🌱 بهم جرات میده تا زندگی کنم و با چالش‌هاش رو به رو بشم و ازشون عبور کنم🤹🏻‍♀️ دلم میخواد ببینم سرنوشت برام چی نوشته🤔 کنجکاوم بدونم یه سال دیگه کجام و در چه حالیم👻 خونه‌ام کجاست🏡 یارم کیه💙 شغلم چیه🧐 چه سازی رو یاد گرفتم🎷 زبان جدیدی یاد گرفتم یا چی🤓 اوضاع چطوره😀 چقدر تغییر کردم💅🏻 دوست جدید پیدا کردم یانه🤭 تحصیلاتم رو تا چه سطحی ادامه دادم👩🏻‍🎓 و خلاصه فضولیم برای آینده😜 اس که مجابم میکنه برای ادامه دادن🌻

به عنوان یه آدم عجیب👻 باید بگم که از :

+ گشتن و کاوش کردن توی انبارهای متروکه که کلی خرت و پرت داره خوشم میاد🏚 چون که کلی وسیله‌ی بدرد بخور میتونی پیدا کنی😃

+ مرتب کردن و بایگانی کردن🗃 عاشق این کارم😁 انگار که یه کارمند درون حلولیده در من🤪

+ این یکی عجیب نیست ولی توی دنیای امروز همچین طرفدار نداره🤔 دوست دارم توی مزرعه زندگی کنم🏞 جایی که بتونم خبرها رو از توی روزنامه دنبال کنم📰 و یه دونه عکس یادگاری با دوربین قدیمی بگیرم📸 و دنبال موش بدو گربه بدو زندگی مدرن نباشم🏗

+ بوی سوختن چوب🪵 مخصوصا توی جنگل بارون خورده🌳

+ چیزای قدیمی🪔 مخصوصا کتاب📜 ترجیح میدم کتاب کهنه و ورق ورق باشه تا یه کتاب نو و شیک😁 یه پیر درون هم دارم گویا🧙‍♂️

خوشحاااااااااااااااالم به مثال چی🥳 خدایاااااااااااااااااااااا شکرت 🌼

همون اندازه که تلاش کردم نتیجه اش رو هم گرفتم😉

درسته شاخ غول نشکستم😅ولی با صرف تحلیل دوتا کنکور سالای آخر📦 حسابی ترکوندم 😎

خلاصه که از دیشب تا الان حسابی خرذوقم😜 فکر کنم بیشتر از رتبه یک شادم😄

شهر گلاسکو Glasgow رو خیلی دوست میدارم🥰 برام حس گرما و آروم بودن رو داره😊 بافت تاریخی شهر که نشون از ریشه هاش میده برام لذت بخشه🏰 هوای خنک🍋‍🟩 و فرهنگش⛲ و حتی پویایی که جریان زندگی رو توی خودش داره⛺ سرحالم میاره😜 اگه قرار باشه روزی روزگاری جایی رو برای زندگی در نظر بگیرم🌱 یه جا که مثل این شهر باشه رو انتخابم میکنم😉 یه شهر آروم و باوقار🌼

There is freedom waiting for you, on the breezes of the sky, and you ask, "What if I fall?" Oh but my darling, what if you fly?

- Erin Hanson

«آزادی در انتظار توست، بر نسیم‌های آسمان؛ و تو می‌پرسی: «اگر سقوط کنم چه؟» آه، اما عزیز من، اگر پرواز کنی چه؟»

- ارین هنسن

خودم رو دوست ندارم چرا؟

بابت اینکه هنوز رگه هایی از people-pleaser بودن رو دارم🥴 اصلا خوشم نمیاد از این رفتارم😕

از برای اینکه نشخوار فکری دارم🤯 و گاهی زیادی به چیزی که باید اهمیت میدم😶 و مسئله کوچیک رو برای خودم بزرگش میکنم😑 آرام بگیر مادرجان آرااااااام😅

چونکه آدم‌های مهم زندگیم رو تبدیل میکنم به قدیس😶‍🌫️ و یه جوری چشمم رو روی بدی‌هاشون میبندم که مادر بگرید😵‍💫 بعدش که ناامیدم میکنن (خب آدمیزاده دیگه توقع بی نقص بودن ازش همیچین منطقی نیست) سرخورده میشم و از دستشون عصبانی😬 خوددرگیری دارم با خودم ها😂

دیگه من باب عجول بودنم توی بعضی زمینه ها جوری که انگار سگ افتاده دنبالم😐 کظم غیظ هم چیز خوبیه واقعا باید بیشتر ازش استفاده کنم😅

دیگه اینکه گاهی چنان ذهنم میفته به منفی نگری که میخوام خفه اش کنم😤 بدترین سناریوی ممکن رو از هیچ میسازه🙄 دو دقیقه بیکار بشین ببینم بچه ای بابا🧠

خودم رو دوست دارم چرا؟

چون همیشه راستگو بیدم😁 و به این جمله‌ی honesty is the best policy بدجور معقتدم😉

از برای اینکه آدم گرم و مهربونی هستم😊 همیشه سعی میکنم آدم خونگرمی باشم😜 و مهم نیست چی پیش میاد همدلیم رو نسبت به آدما از دست ندم☺️

چونکه پایه دیوونه بازیم😜 یعنی یه جورایی آماده ام برای آتیش سوزوندن که حد نداره😅 البته آتیش بی خطر😂

و حس میکنم آدم امنی هستم😇 حتی توی بدترین موقعیت ها احترام آدم ها و رازهاشون رو حفظ میکنم🙃

و اینکه ساده و بی شیله پیله‌ام🌱 خلاصه گلی از گل‌های بهشتم قدرمو بدونین🤪 خودشیفته هم عمه غضنفره😅

ابوسعید ابوالخیر خیلی قشنگ میگه:

از مردم صدرنگ سیه پوشی به
وز خلق فرومایه فراموشی به

از صحبت ناتمام بی خاصیتان
کنجی و فراغتی و خاموشی به

در مورد زندگانی و ماجراهاش وقتایی دل آشوب میگرفتم🤕 که میخواستم خودم همه چیز رو درست کنم و روی کار بیارم😶 آخ از اون روزا که خواب شب رو ازم میگرفت و کلی استرس و اضطراب بهم میداد🥴 تا اینکه یادم اومد مثل بچه ها زندگی کنم و سخت نگیرم😜 به خدای خودم اعتماد کنم و زندگیم رو بهش بسپارم🌱 چونکه تجربه ثابت کرده وقتی زیادی زور میزنم زندگیم رو خودم بسازم🎰 شاید چیزی که میخوام بشه ولی به قیمت از دست دادن آرامشم مفت نمی‌ارزه🙃 از اون موقع تا الان زندگی آروم تر و قشنگ تر شده چونکه میدونم هر اتفاقی هم که بیفته یکی همیشه هست که هوام رو داره و پناه بی پناهیامه🍀 واسه همین نگران آینده و اینکه چی پیش میاد نیستم و با بیخیالی گذر ایام میکنم😅 البته که همیشه موضوع یا ماجرایی هست که راجع بهش فکر کنیم و شرایطش رو بالا و پایین کنیم🤔 ولی مهم اینکه غرقش نشیم و عنان از کف ندهیم🤭 برای من که وارد وادی جوونی شدم بیشتر این موضوعات تازه ان🧐 و بیشتر حول محور زندگانی و ماجراهاش میچرخه🌾 و یکی از اونا درباره‌ی یار گم گشته ام بید💌 با دنیایی که داره با سرعت عوض میشه و به طبع اون ارزش هاشم تغییر میکنه🤡 چطور میتونم یار تمام ماجرا رو پیدا کنم🤔 و رابطه ی عمیقی که میخوام رو داشته باشم💫 خدا داند🤷🏻‍♀️ ولی من هنوز به عشق باور دارم💞 چونکه خودم رو میبینم که حاضرم با تمام قلبم توی یه رابطه باشم😉 و مطمئنم روزی روزگاری یکی مثل خودم که حاضر به شریک شدن تمام قلبش باشه رو پیدا میکنم😇 ببینم چه می‌شود🤔 به امید خدا نیک است✨️

جمله یا کلمه مشخصی نیستش که حتما با هر بار شنیدنش بخوام قهقهه بزنم🎃 ماجرا که بانمک باشه نیش بنده از بازه😁 مثلا یادمه یه آخر هفته با نگار و آیدا دورهم بودیم🍻 نگار داشت زحمت ظرفا رو میکشید🧼 و یهویی آخ و واخ کرد و گفت دستش رو با چاقو زخم کرد😣 بعدش که اومد نشون بده به یه نقطه ی ریز کوچیک اشاره کرد😶 منو میگی ترکیدم🤣 نه به اون پیاز داغی که نگار واسه امون هم زده بود😅 و نه به زخمی که به سختی دیده میشد😂 دیگه اینقدر خندیدیم که روده بر شدیم البته من بیشتر چون قیافه نگار خیلی با نمک شده بود وقتی داشت مثلا زخمش رو نشون میداد😝 یا یه دور با بچه های اتاقمون ترم اول داشتیم جرات حقیقت بازی میکردیم🪤 و من جرات رو انتخاب کردم و سرش منفجر شدم از خنده😆 واقعا موقعیت خنده داری بود و خیلی خندیدم😄 آخه باید میدیدین با چه قیافه ایی داشتم این کار رو میکردم🤪 آره خلاصه که زیاد سخت نمیگیرم و راحت میخندم خدا رو شکر😉

اوم🤔 یه جا خوندم ما دلتنگ لحظه‌ها می‌شیم و حسی که اون موقع داشتیم😊 من دلتنگ لحظه هاییم همه چی رنگی رنگی و گرم بود🌾 موقعی که آدما با هم مهربون تر بودن💞 زندگی رنگ و بوی زندگی داشت🌱 همه چی ساده تر بود🤍 دلتنگ لحظه‌هاییم که بی خیال یه گوشه می‌نشستم و ساعت ها مشغول نقاشی کردن می‌شدم🎨 و با عروسک‌هام بازی می‌کردم🧸 و توی دنیای خیالی خودم غرق بودم🪁 یه جورایی دلتنگ حس قبل از مدرنیزه شدن همه چیزم🏡 موقعی که آدما واقعی بودن و برای هم دیگه ارزش داشتن🪐 دلتنگ زمونه‌‌ایی ساده‌ام که توش همه چی رنگ و بوی خودش رو داشت🌈 و توی قالب بی روح و رنگ باکلاس شدن خفه نمی‌شد🏚 دلتنگ حس خوب سادگیم🍀

اگه تا بحال نوشته‌های من رو دنبال کرده باشین یا از خواننده‌های قدیمی وروجک کوچولو باشین👻 میدونین بنده یه ویژگی بارز دارم و اونم روحیه‌ی ماجراجوییه🤠 فرقی نمیکنه کی و کجا همیشه همه چیزی رو برای خودم تبدیل میکنم به یه مسئله برای حل کردن و سر و کله زدن باهاش🤓 تحصیلات آکادمیک ام هم از این قضیه جدا نبود و باهاش ماجراها داشتم🤪 به لطف ننه معلم👩🏻‍🏫 و پدر منظم👨🏻‍🔧 درس خوندن و داشتن تحصیلات بالا رسالت زندگانیم شده بود👩🏻‍🎓 خودمم که عاشق یادگرفتن چیزای جدید بودم و هستم😁 از این رسالت استقبال کردم با آغوشی گشوده🤗 اما ماجرا از اونجایی جالب میشه که بنده به همه چی علاقه دارم😅 و از این شاخه به اون شاخه میپرم و تقریبا همه جا یه نوک زدم🤹🏻‍♀️ از فیلمسازی و کارگردانی بگیر🎬 تا کارای فنی و اینجور چیزا🔌(آچار فرانسه‌ایی هستم برای خودم😅) خلاصه سخت بود برام روی یه رشته تمرکز کنم☹️

برای انتخاب رشته‌ی دبیرستان سر لج ولجبازی این داستانا😶‍🌫️ راهم به سمت رشته ریاضی و فیزیک کشیده شد و استعداد پنهانم کشفیده شد😎 بعد از اون اما وارد هزارتوی دانشگاه رفتن می‌شیم🛸 که خوردش به دوره‌ی عجیب کرونا😷 و عجیب تر از اون مجازی شدن آموزش🙁 سال آخر دبیرستان با بیخیالی تمام رفتم کنکور دادم🤓 و رشته دلخواهم یعنی کامپیوتر و دانشگاه سیستان که دانشگاه نسبتا سطح بالایی توی این رشته اس قبول شدم👩🏻‍💻 آماده و مشتاق برای یادگرفتنش بودم که با اوضاع اون روزا خورد توی برجکم و انگیزه ام رو از دست دادم😓 سعی کردم ادامه بدم اما دیگه طاقتم طاق شده بود😣 و تحمل ادامه دادن رو نداشتم و با اینکه دو سال وقتم رو گذاشته بودم انصراف دادم🥲

تصمیم گرفتم دوباره شروع کنم💪🏻 با ماه‌ها فیلم دیدن و اندوخته‌ی زبانی درهم برهمی که داشتم😅 ایندفعه تصمیم گرفتم شانسم رو توی دنیای زبان امتحان کنم📚 و دست سرنوشت زبان فرانسه و دانشگاه بوعلی سینا رو سر راهم قرار داد😉 و چهارسالی که با وجود همه پستی و بلندی‌هاش حسابی شیرین بود و مزه داد😊 یاد گرفتن زبان جدید گستره کاوشم رو بیشتر کرده بود😃 می‌شد بین معنی و مفهوم کلمات گم شد و با ترجمه اش پیدا🤤 یا همراه ریتم شعرها به دنیاهای خیالی قدم گذاشت🔮 با همه‌ی اینا اما کارشناسی هم تموم شد🗒 البته که هنوز تصمیم ندارم این ماجراجویی رو تموش کنم😁 و دارم میرم سراغ ارشد و اندر ماجراهاش😛 ایندفعه توی زمینه متفاوت و برای پل زدن بین دنیاهای متفاوت🏗

زندگی آکادمیک من صرفا درسخوندن نیست🧐 بلکه پر از ماجراجویی‌هاییه که کمک‌ام میکنه خودم رو بیشتر بشناسم😇 هر رشته🎓 هر کلاس📙 هر درس📑 یه چیزی در مورد خودم یا زندگانی بهم یاد میده😉 و باید بگم که من عاشق این ماجراجویی‌هام😍

چالش های گذشته هم همچین موضوعی داشت و جواب من هم تقریبا مثل گذشته اس🌾 زندگی قابل پیش بینی نیست که واسه هر دقیقه و هر لحظه اش بخوای برنامه بچینی و توی قالب از پیش تعیین شده بریزیش🧮 زندگی با همین غافلگیری‌هاشه که تبدیل به زندگی میشه🎄 و روحیه ی ماجراجویی رو توی وجودمون زنده میکنه تا بریم و کشفش کنیم🏕 حداقل این تعبیر من و سالهایی که روی این کره خاکی گذروندم🌚 و واسه همین همیشه میگم خدایا تو بچینی قشنگ تره✨️ بچینی یه زندگی آروم و ساده🌱 که روز به روزش رو با آرامش و دل شاد زندگی کنم🌻 با یه یار خوب که تمام ماجرا باشه💞 همراه حال خوب خودم و بقیه واسه لحظه هایی که دارن میان🤍 من بهت باور دارم پس هر چه پیش آید خوش آید😜 چون همیشه بهترینا رو رقم میزنی برام🍀

ایزد قلم سرنوشت به دستان تو می‌سپارم باشد که با سرشت نیکویت نیکو گردد.

غم‌مخور جانا در این‌ عالم که عالم هیچ نیست

نیست‌ هستی‌ جز دمی ‌ناچیز و آن ‌دم‌ هیچ ‌نیست

ملک الشعرای بهار

توی این پست و همچنین این یکی دوتا از بزرگترین ترس‌هام رو گفتم😶 اما امروز میخوام از ترس‌های کوچیک بگم که مجموعه اش می‌تونه خیلی ترسناک تر باشه😰

+ مثل ترس از تظاهر به دوستی و دوست داشتن 💔 اینکه طرف بهم روراست بگه من ازت خوشم نمیاد و دلم نمیخواد باهات دوست باشم خیلی خیلی دردش کمتره تا اینکه الکی ظاهرسازی کنه و بذاره توی دروغ زندگی کنم😖

+ ترس از شکست که دودمان منو بر باد داده بود😬 البته الان باهاش مواجه شدم و گاهی عمدا می‌بازم تا عادی بشه برام😅 ولی خب جزو لیست ترس‌هام بودش🃏

+ دیگه ترس از فراموش کردن خودم توی جریان زندگانی🤕 اینکه توی شلوغی حواسم به خودم نباشه و دوباره بزنم جاده خاکی🙄

+ ترس از بی‌پناهی🥲 اینکه یادم بره خدا همیشه هوام رو داره و ناامید بشم توی مواجهه با واقعیت دنیای امروزی😓

+ ریزتر بخوام بگم از جمله ترس از بی پولی💰 واقعا خدا نصیب گرگ بیابون نکنه واقعا سخته🤧 دیگه اینکه توی شهر غریب بی‌جا و مکان بشم🥶 چونکه دوران جنگ تجربه اش کردم و اصلا جالب نبودش😮‍💨 و ترس از گیر افتادن با جمعی که vibe‌ش باهام جور نباشه🤒 واقعا حالم رو بد میکنه و اعصابم رو هم داغان😕 دیگه ترس از شکنجه و درد😶‍🌫️ از همون بچگی هر موقع فیلم جنگی میدیم که توش بازجویی داشتش واقعا می‌گرخیدم😰 و تصمیم گرفتم اگه قرار باشه بین اسیر شدن یا مرگ یکی رو انتخاب کنم صد در صد مرگ رو بردارم☠️ ترس از جک و جونور هم خب کاملا منطقیه و نیازی یه تشریح نداره🤪 این نمیدونم چی‌چی فوبیا که سوراخهای ریز کنار هم باشن رو هم دارم😵‍💫 وایی خیلی چندش و ترسناکه😱 واییییییییییی 👁 از ترس جن و پری این چیزای که توی فیلم نشون میده هم به لطف یه عالمه فیلمی که دیدم گذشتم و بی تفاوت شدم نسبت بهشون😂 این همه مجموعه لیست ترس‌های بنده که بعضیاشون کم‌رنگ تر و بعضیاشون پررنگ ترن برام و یادآور اینکه حواسم رو جمع کنم🌪 تا از برای زندگانی آماده تر بشم🌱 چون لزوما همه ترس‌ها منفی نیستن🦂 گاهی هشدارهایی هستن برای داشتن یه زندگی بهتر🎆

+ سازهای پیانو🎹 و ویولن 🎻 و ویولن سل🎶 دلمو میره براش😍 چه خودشون چه نوایی که می‌نوازن🌈

+ آدم مهربون و خوب😇 گلی از گلهای بهشت زندگانی هستن🌻

+ خوراکی خوشمزه😋 از اسنک ساده گرفته🫔 تا غذاهای مختلف🥘 طعم های جدید و خوب حسابی کیفم رو کوک میکنن😁

+ هدیه گرفتن🎁 اینکه چی باشه مهم نیست🪁 حس اینکه برای طرف مهم بودم خیلی خیلی خرذوقم میکنه😅

+ ماجرااااجویی و کشفیدن🏕 خیلی دوست دارم با آدم پایه بریم و چیزای دور افتاده یا قدیمی رو بکشفیم و جستجو کنیم🤠 رویای بچگیامه اصلا😜

شیک و مجلسی بخوام بگم😅 پیدا کردن مرز توی روابط بین فردی☹️ تا مدت ها که اصلا روحمم خبر نداشت همچین چیزی اصلا وجود داره و فکر میکردم به طور پیش فرض همه رعایتش میکنن😅 تا اینکه وارد جامعه شدم و توی نشست و برخاست با آدمای متفاوت فهمید اگه احترام برات مهمه باید این مرزها رو تعیین کنی👍🏻 و خب برام اوایلش سخت بود چونکه بنده یه people pleaser بودم😶‍🌫️ و برای رد شدن از این مرحله باید خیلی روی خودم کار می‌کردم و تا برای یه نه گفتن ساده عذاب وجدان نگیرم و نشخوار فکری نیفته به جونم😕

میگن که فهمیدن سوال نصف جوابه😅 با این حساب من نصف راه رو رفتم و الان باید روی نصف دیگه اش کار کنم و به جواب برسم🤔 تازه شروع کردم و سعی میکنم مرزهای گذشته ام رو اصلاح کنم و مرزهای جدید رو درست بنا کنم تا به زحمت دوباره کاری نیفتم😉 طبیعتا همه چی اولش سخت و گیج کننده اس و حتی ممکنه اشتباه کنم🤪 اما مهم اینکه برای رو به راه شدن این مشکلم دارم تلاش می‌کنم👌🏻 با قدم‌های خیلی خیلی کوچیک اما مداوم🥏 امیدوارم چند سال دیگه توی چالش دیگه در این مورد بنویسم یکی از مشکلات قدیمیم این بود که...🤨

خب سر این موضوع با خودم کلنجار داشتم🤨 دقیقا کدوم بخش زندگانی رو خیلی مفتخرم بهش🤔 خودم؟😇 هوشم؟🧠 اخلاقم؟👀 شخصیتم؟💅🏻 افتخار کردن به چیزی به نظر من باید اکتسابی باشه💪🏻 چه چیزایی رو بدست آوردم🏆 نه اینکه چه چیزی بهم داده شده👑 سر همون به چیزای بیرونی اشاره نمیکنم چون نقشی توی ایجادشون نداشتم😉 توی زندگیم هر موفقیتی که بدست آوردم چه کوچیک چه بزرگ باعث افتخارم می‌شد😊 چون تلاش‌هام نتیجه داده بودن و حس خوبی داشت🪴 با گذر زندگانی یاد گرفتم مهم نیست نتیجه‌ی تلاش هام چی میشه🎈 موفق میشم یا شکست میخورم🎯 در هر صورت بهشون افتخار کنم🤭 همین که قدم برداشتم و به سمت هدفم حرکت کردم کافیه و افتخارآمیز✨️ چرا که مدت ها بود زندگی رو فریز شده نگه داشته بودم و از ترس فلج🥶 اما این روزا بابت هر قدم کوچیکی که برمیدارم به خودم افتخار میکنم🙃 اینکه با وجود ترس جلو میرم و باهاش رو به رو می‌شم👩🏻‍🎤 پس اگه بخوام به چیزی مفتخر باشم به شجاعت زندگی کردن🌱 خودم افتخار می‌کنم که با همراهی خدای خودم🤍 کلی ماجراجویی جدید سر راهم قرار میده🌈